Triode Dick's Page
column #47
18 maart 2007

Eindelijk!...

Haha, het is er toch van gekomen, mijn droomwens, mijn droomauto. Ik heb er een: een Porsche 911! Dat zit me toch fijn… vroooommmm….
Alleen , tja, er is één puntje wat nog niet helemaal 100 % oké is. Een Porsche is een kostbaar ding en de vraagprijs was aan de hoge kant. Maar ik moest en zou dit monster hebben. Alleen ten koste van die mooie brede banden, die moest ik laten schieten en heb er houten wielen onder laten zetten. Toen viel het precies binnen mijn spaarpotje. En laten we eerlijk zijn, de Porche zit er geen haar minder lekker om… en ik zie de wielen toch niet als ik achter het stuur zit…há… Ik mérk er zelfs niks van als dit paradepaartje voor mijn deur geparkeerd staat. Oké, het rijden is nog niet optimaal, een beetje (veel) gebonk, een wat onwennige zwabberemde wegligging. Maar niet getreurd, ik heb mijn droom waargemaakt, ik rij in een 911, yes!

Maar toch, nu ik een paar weken verder ben valt het me toch minder licht dan gehoopt. Verduld, mijn oude Opeltje reed toch minstens zo comfortabel…mmm, als ik mezelf niet voor de gek probeer te houden, zelfs veeeeel comfortabeler. Ik kon het nieuws op de audioradio ook verstaan, dat lukt nu niet meer.

Weer een maand later en ik ben een beetje depri. Ik zit af en toe wel in mijn 911, probeer er van te genieten, maar een stukje rijden doe ik niet meer.

Maar ik heb wel een nieuwe stereo voor in huis gekocht. Prachtig, een ultradure 300B single ended bak. Ik had weer wat gespaard. Het spaart toch aardig in de benzinekosten als de auto niet meer voor de deur weg komt. Maar verduld, weer net niet genoeg moneten om er een paar eindbuizen op te kopen… Muziek luisteren kan ik dus nog niet, maar wat een mooie versterker staat er op mijn rek. Maar de oplossing is daar!

Oplossing 1...

Afgelopen week heb ik al mijn CD’s en LP’s via marktplaats punt nl kunnen verpatsen en meteen een paar van de allermooiste 300B triodes gekocht. Kon net voor het geld wat de platendeal me opgeleverd heeft… Maar verd… weer… de buisjes gloeien zo mooi, maar de stilte in huis is om te snijden. De kast waar mijn muziekverzameling in stond heeft alleen nog stofvangende lege planken.

Tadaa! Wederom werd de oplossing snel gevonden. De mooie 300B versterker heb ik met bloedend hart verkocht. Van de opbrengst heb ik een goedkopere Chinese EL34 push pull versterker gekocht en van het overgebleven geld een kruiwagentje muziek. Ik zit weer relaxt in mijn luisterstoel als de mooiste klanken de huiskamer vullen. Natuurlijk weet ik dat deze versterker een mindere geweldenaar is dan mijn 300B superhyper amp. Het is allemaal wat minder subtiel, maar het belangrijkste, er speelt weer muziek!

O ja, er staat ook weer een Opeltje voor mijn deur. In de meest oubollige uitvoering en in de meest afzichtelijke vieze grijze kleur die ik kon vinden. Als boetedoening voor en herinnering aan mijn belachelijke Porsche fratsen. En verdorie, dit wagentje rijdt helemaal niet zo verkeerd. Ik geniet weer en kan zelfs de autoradio weer horen tijdens het rijden.

Het is niets anders dan het verhaal van de ketting, die zo sterk is als zijn zwakste schakel…

Eén mooie versterker maakt nog geen lente...

Alleen een mooie versterker maakt nog geen mooie muziek. Zie de muziekinstallatie als een team van spelers. Zorg dat alles een beetje op hetzelfde niveau is. Van de CD speler tot aan de luidspreker. Liever alles een tandje minder (en wat is ‘minder’ eigenlijk?) dan een met mediocre of nog miserabeler randapparaten omgeven superversterker. Is je luidspreker van zozo niveau? Kun je de mooiste CD speler gebruiken, het wordt toch nooit wat. Het verschil met het goedkoopste DVD draaiorgeltje zal nivelleren doordat de luidspreker er een prutje van maakt. Het blijft een auto met houten wielen. “Maar als ik er dan een mooi sportstuurtje in zet?”… Tja, dat sommige mannen ongeneeslijk zijn, weet ik uit de vele emailcorrespondentie die dagelijks in de mailbox valt…

Aan de andere kant kun je zowel een mooie versterker als een mooie luidspreker in huis hebben, maar wil de combinatie niet klikken. Een kleine single ended versterker voor een minder gevoelige stroomtrekkende maar op zich uitstekende luidspreker bijvoorbeeld. Dan zal er echt een meer vermogende push pull versterker gebouwd of gekocht moeten worden, of een gemakkelijker aanstuurbare luidspreker worden gezocht. Of een solid state bak… Nee, we gaan geen horror verhaal van deze column maken. Ik had me voorgenomen een opbeurend positief verhaaltje te schrijven.

 

Blowin' in the wind...

Over een hoog gevoelig luidsprekersysteem gesproken, ik speel sinds een week of zes met een nieuw stel Klipsch La Scala II in de huiskamer. Die staan er voor een recensie in het blad Vi-Fi (beetje reclame moet kunnen). Groot, lomp en zwaar zijn die dingen en voor velen waarschijnlijk butlelijk. Met een WAF van ongeveer -3. Niet voor mij, ik vind ze prachtig om te zien. En o wat komt er veel muziek uit deze ouderwetse supergevoelige Klipsch… echt ouderwets goed. En ik hou helemaal niet van hoorns! Het gros van de hoorns die mijn audiopad kruisten kwalificeer ik liever als ‘toeters’. Met hun vreselijke vermoeiende gebundelde recht in het gezicht geluid…jaggg… De La Scala laat me weer eens zien, of beter gezegd, horen hoe goed een goed ontworpen hoornsysteem wél kan zijn. Ik heb al eerder geschreven over de Klipschorn en La Scala, maar heb ze nooit thuis gehad. De La Scala klinkt eigenlijk als een…eh…tja… als een ‘gewone’ luidspreker. Met een breed, diep en groots weergegeven podium. De LS plaatst ook erg mooi en bundelt niet. Ik kan de hele kamer doorlopen en overal is het geluid prachtig. Door het enorme rendement is de luidspreker zelfs met een 1-wattertje met speels gemak aan te sturen. Ik denk dat als ik mijn iPod aansluit, er nog een kamervullend geluid uitkomt.

Ik ben uiterst tevreden met mijn ‘normale’ luidsprekersysteem, daar niet van, maar de Klipsch La Scala II heeft mijn ruime aandacht gevangen. Mocht ik nog eens een huis betrekken met wat meer ruimte dan nu? En de kans is reëel dat dit binnen afzienbare tijd gaat gebeuren, dan weet ik het wel… De Western Electric 300B op de Attilla of Ceasar II plus de La Scala is pure magie. En daar is iedere luisterende bezoeker het tot nu toe mee eens. Eentje ging ronduit onthutst weer huiswaarts. De remedie bleek snel gevonden. Er staan sinds vorige week een paar La Scala’s in zijn huiskamer. Achter zijn Goliath 211 single ended. De man hoeft volgens mij nooit meer die typische audiofielen onrust te hebben en kan louter van zijn muziek genieten.

Ik heb nog meer leuke dingen meegemaakt, die komen binnenkort wel aan de orde. De column is al weer veel te lang om nog een column te mogen heten…

Tot de volgende keer…

Dick.

column vorige keer
column vorige keer 2
column vorige keer 3
column vorige keer 4

links:
www.vi-fi.nl
www.htforum.nl