Triode Dick's Page
WE300B
Hommage aan de klassieker onder de klassiekers
Update:16-3-2002

 

De opkomst, ondergang en reïncarnatie van een legende....

 

Het grote voorbeeld voor de meeste hedendaagse direct verhitte medium vermogen eindtriodes is ongetwijfeld de Western Electric WE300B. De 300B waar alle navolgers aan gerelateerd worden. En voor het leeuwendeel blijft het een voorbeeld. Het begon begin jaren 40 met de 300A. Dat werd later 300B. In 1988 verliet de laatste WE300B de fabriek in Kansas. De exploderende vraagprijs en de onverwachte hernieuwde opkomst van de buizenversterker deed echter WE eens achter de oren krabben. En zie, een paar jaar kwamen daar ineens weer berichten dat de WE weer in productie zou gaan. Het heeft al met al toch nog een redelijk lange tijd nodig gehad om de oude kwaliteit te evenaren, zo niet te overtreffen. Maar toen was 'ie er: een nieuw geproduceerde WE300B! En dat in het grote chiptijdperk. En met succes, ondanks de gevraagde pecunia, die wel erg royaal is. Voor het houten doosje dat een matched pair omhuld, koop je al bijna een paartje namaak van een concurrent. Is de WE triode dat waard? Ach, dat doet eigelijk niet ter zake. Er zijn veel mensen met een grote tuut met euro's, yens of dollars die het er graag voor over hebben. WE kan de productie zo prettig laag houden, de kwaliteit beter waarborgen en toch een behoorlijke toestroom van Bucks op gang houden. Ward, de man die mij dit paartje uit 1988 leende, uit het laatste jaar van de vorige WE300B generatie, kocht ze een jaar of twaalf geleden voor een goeie duizend gulden.

Een WE300B lijkt zowaar een interessant investeringsmiddel. En dat is nou net weer een groot jammer voor ons hobbymensen. Het is naast een gebruiksproduct een geldmaak object. De oude pre-1988 productie wordt voor nog ongelooflijker prijzen verhandeld! Voor een exemplaar uit de jaren 40, nieuw in doos, betaal je evenveel als voor een paar nieuwe productie. Maar ere wie ere toekomt, het is een juweeltje van een triode. Schitterend gebouwd door de jaren heen. Met een extreme levensduur en zeer constant in kwaliteit. Alle klassieke klonen komen wat muziekkwaliteit te kort in vergelijk met de WE. De Svetlana SV300B bijvoorbeeld zegt een kloon te zijn, maar ik weet nu dat het meer een wens dan een feit is.
Deze zeker ook mooi gebouwde Svetlana moet behoorlijk diep buigen.

De Cetron, jarenlang als hét alternatief gezien en die ik ook lang gebruikte, klinkt roze en afwezig in vergelijk. STC heeft ook fameuze 300B's gemaakt. Maar die ken ik niet uit eigen ervaring.

De Tsjechen: KR, AVVT en Vaic hebben de WE300B als uitgangspunt genomen, maar daar een buis uit gemaakt die niet veel meer met de klassieker te maken heeft. Die staan op zichzelf met hun ook ongelooflijk mooie kwaliteit.

Chinesen zien er als klonen uit, maar klinken veel vlakker, slomer en rommeliger. De levensduur daarvan is vergeleken met het origineel een lachertje. Ik schat die levensduur op nog geen 10% van de WE. Het is toch niet zó simpel een superbuis te maken… Zo zie je, als de WE300B er niet was geweest, zou de buizenwereld er anno nu er waarschijnlijk anders hebben uitgezien… Je ziet hierbij een aantal foto's van de WE300B die ik heb gemaakt om te laten zien hoe mooi de WE is gebouwd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klik hier voor een

*rondleiding bij WE*

Een bezoek aan de productie afdeling waar de WE300B wordt gemaakt, in de fabriek in Kansas...