TD's Muziek
SACD, Vinyl en CD muziek
SACD recensies

Alison Krauss + Union Station - New favorite.
Rounder SACD 11661-0495-G
Hybride SACD st./multi ch.

De plaat van deze week is het laatste album van Alison Krauss met haar begeleidingsgroep Union Station. Sinds de film 'Brother, where are thou' gebruik maakte van een soundtrack vol 'Blue grass' gaat het met deze muziek als een speer. Ook de bijzonder mooi gemaakte en sfeervolle 'spin off' van de film, waar de artiesten die in de film te beluisteren zijn te zien zijn tijdens een speciaal hiervoor gegeven concert in Nashville is prachtig. Was onlangs twee keer te zien op de Nederlandse publieke omroep. In 'Het uur van de wolf', een loeigoed programma dat veel oog en oor heeft voor goede muziek en muzikanten. En ik heb beide keren gekeken...

Naast de bekendere artiesten als Emmylou Harris en Alison Krauss, zie je veel locale muzikanten optreden in de film. En die muziek, de zogenaamde 'Blue grass' wordt er zo meeslepend, zo enthousiast gebracht, dat ik een steeds groter liefhebber werd. Het is eigenlijk de plattelandsmuziek uit die streek. Hoewel streek? Het zal wel een lap grond beslaan waar Nederland een paar keer inpast...

Ik was al een tijdje ook een liefhebber van Alison Krauss haar muziek. Het klinkt zo eerlijk, zo fris. Geen muziekdoosjes hier, maar echte klasse muzikanten. Alison speelde en zong zelfs al met cellist Yo Yo Ma op het prachtige 'Appalachian Journey" album. Dat was echt niet gebeurd als ze niet veel in haar mars had.
Haar vorige plaat: 'Forget about it' was eigenlijk een solo album. Deze 'New favorite' is een echt groepsalbum samen met de begeleidingsgroep die al jaren achter haar staat: 'Union Station'. 'Dan Tyminsky', ook in film aanwezig, speelt naast Alison een hoofdrol op deze plaat. Dat geeft een prettig afwisselend totaalgeluid. De muziek leunt veel meer op de pure blue grass dan haar vorige plaat. 'Forget about it' kun je ook als een popalbum beschouwen met blue grass invloeden. 'New Favorite' blijft veel dichter bij de wortels. Beide albums doen in klasse niet voor elkaar onder.

Alison heeft een stem die uit velen herkenbaar is. De ene keer zacht, bijna fluisterend, dan weer hoog en zuiver met een heel eigen vibrato. Er lijken soms belletjes om haar stem te klinken. Betoverend soms. De composities zijn stuk voor stuk van hoog tot zeer hoog gehalte.

Ik heb hier en daar gelezen dat dit album ook is opgenomen in DSD. Ik kan dat niet bevestigen. Wel dat de SACD uitzonderlijk goed klinkt. Erg transparant en met die warme krachtige body die SACD weergave vaak zo kenmerkt. De gewone CD laag klink weliswaar best goed, maar vergeleken is het allemaal wat neuzeliger, wat killer, dunner, geknepener, minder open. Die layer zal bij mij niet vaak beluisterd worden, hooguit in de walkman of tijdens een demootje.

Ik vind dit album een regelrechte aanrader. Hier in Europa kon ik er nog geen hand op leggen. Maar ik wilde niet langer wachten heb het toen bij Music Direct in de USA besteld.

Muziek	9
Geluid (sacd)	9
Uitvoering	9
Belang	10