Triode Dick's Page
The visitor.
Updated: 19-11-2000
De triodeman op bezoek bij.....
Audio Import
De eerste zaterdag in november pakte ik de auto in. Twee versterkers, The General met RCA245, meerdere AVVT triodes en de nieuwe OB300BA. Met de laatste was ik nog tot de vorige dag bezig geweest. Het resultaat was prima maar toch bleef ik een ongemakkelijk gevoel houden. In mijn achterhoofd bleef het wat drammerig dreunen dat het eind er nog niet was op muziekkwaliteit. En het moest niet bromvrij zijn, maar BROMVRIJ. Die rotluidsprekers van Frits hebben immers maar liefs een gevoeligheid van 104dB/m. Wat als een vergrootglas op elk hummetje of ruisje werkt. Maken van elke ruismug een stormolifant! Een dag later bleek dat ik veel te neurotisch bezig was geweest. Ook de General met AC op de filaments bleek geen probleem te geven, zucht.... waar ook de luisterafstand van een meter of 6 natuurlijk niet nadelig was natuurlijk. Maar ik ben met de OB300 toch weer met de 76 aan de slag gegaan. Ik had mijn oude geliefde wel heel snel bij het grof vuil gezet voor de mooie 30. En met de oude 76 heb ik het geluk nu ook weer gevonden. Ik vind dat de OB300 nu echt die muziek produceert die ik voor oren had. En deze versterker voldoet aan het gestelde uitgangspunt dat het met goed te verkrijgen componenten is te bouwen. En dat het een probleemloze muziekdoorgever moet zijn. De voorkeur voor de 30 of de 76 moet maar door de bouwer worden bepaald, het is lood om oudijzer..... beide top.

Aangekomen in Loosdrecht werd ik door Frits verwelkomt met een lekkere bak koffie. De luisterruimte geeft direct een heel prettig gevoel. Veel oude klassieke juweeljes staan er uitgestald. Ook een aantal legendarische studiorecorders. Het is behalve luisterruimte dus ook nog een audiomuseum. De ruimte is groot maar mooi gedempt. En niet té opgeruimd, beetje rommelig zelfs. Gezellig, zo als wij Nederlanders zeggen. De jongens die dit bezoek hadden geregeld, Jitze en Willem waren ook al aanwezig. Ook die kende ik alleen virtueel. Een leuke kennismaking dus. De eerste bleek later een heel bizarre muzieksmaak te hebben. Willem is meer als ik, een nuchtere hobbyist en muziekliefhebber. Frits is een heel bevlogen muziekliefhebber die als een blok achter zijn Klipsch luidsprekers staat. Er zijn geen betere..., eh, nou ja volgens Frits dan. En zo hoort het, de man gelooft in zijn producten. Al bijna 25 jaar. En kent alle ins en outs van deze klassiekers. Dat bleek al bij de eerste muziektonen. "Er klopt iets niet", zei Frits. Ik hoorde niks wat niet klopte. Hij ging met zijn hoofd de luidspreker in. Wat bleek, de grote Klipschhorn's hadden bij een muziekzaak gestaan. Daar was de soldeerbout opgewarmd om er eens flink in te "modificeren". Frits en Jitze waren al bezig geweest om alles weer in originele staat terug te brengen, maar er mankeerde nog wat aan de filters. Er werd die dag dus verder geluisterd op de één na grootste Klipsch: La Scala. En dat was niet echt een plaag. Na een paar plaatjes zei ik dat dit de eerste hoorns waren, die ik ooit gehoord had, die zo weinig "hoornachtig" klonken. Oftewel, het geluid misten dat ik ken van zo vele andere hoorns. En wat ik kan missen als kiespijn! Nee, de La Scala's klinken zeer harmonisch, krachtig, behoorlijk neutraal, en heel ruimtelijk. Horen zonder meer bij de mooiste die ik ken. Frits dacht nog dat de cd-speler mijn eindbakken niet optimaal uitstuurden, die zijn ook niet echt gevoelig. Er werd een aanwezige voorversterker van Audio Research tussen geschakeld. Het middel bleek erger dan de kwaal. De AR was een transissstorbak en stak dat feilen niet onder stoelen, Frits heeft lekkere staan, of banken. Weg was de mooie ruimte. Het typische solid state karakter. Weg ermee!
Rechts zie je de Klipsch La Scala hoornspeakers. De General en de OB300BA de versterkers op het rek met de houten kasten. Tussen deze versterkers een Dynaco cd speler met buisuitgang. Die stuurden de eindbakken rechtsteeks aan.
De eerste versterker, de OB300 wist een prima geluid neer te zetten. Het geluid was schoon, stabiel en heel natuurlijk. We hebben er lang en plezierig naar geluisterd. Daarna wilde ik graag eens horen wat een kleine triode als de 245 op deze hoogrendement luidsprekers in een ook niet kleine ruimte, hoewel mooi gedempt, kon uitrichten. Je houd dat niet voor mogelijk. 2000mW kan ontzettend hard spelen in zo'n systeem. Heel grappig, ik hoorde direct het 245 karakter terug. Na ombouw naar AV2A3's hoorde ik ook gelijk het verschil in punten die ik gaf in de grote eindbuizentest. De AV2A3 is een klasse beter. Krachtiger, schoner, diepere stage. Tjonge, dit ging echt goed. Plaat na plaat werd weggedraaid. Maar ik had nog wat in de tas. De nieuwe AVVT AV2A3 meshplates. Hoewel niet honderd % compatibel, in één woord: prachtig. Wat subtieler dan de vorige normale nikkelplate 2A3. De andere jongens waren er erg over te spreken. Net als ik. De mesh moet voor de optimale instelling een kathodeweerstand hebben die wat lager is dan in normale 2A3 situaties wordt verlangd. In mijn geval, 600 Ohm in plaats van 710 Ohm. De anodestroom was nu wat aan de lage kant. Maar dat belette de meshplate 2A3 niet om een fantastisch mooi geluidsbeeld neer te zetten. En die oude Klipschen gaven het allemaal genadeloos weer. Als ik zulke speakers thuis had zou ik dáár in ieder geval geen depressies aan over houden.

Het gekke is dat Klipsch plannen had om de productie van deze juwelen te stoppen. De opvolgers van Paul Klipsch zien het erg zitten in luidsprekers voor hometheatre en andere minder relevante audio. Dit was bijna ten koste van de Heritage serie, de vier klassieke Klipschen, Klipschorn, La Scala, Belle en Heresy. Flinke stampij van enkele importeurs waaronder Frits, heeft de fabriek afgehouden van dit weerzinwekkende plan. De oude en beste Klipschen worden nu door een apart team in de fabriek gebouwd.Een heel goede zaak. Moet verd***e dan alles wijken voor de Audiovisuele business? De laatste VAD-show gaf die indruk ook al!
Hier nog een plaatje die de Klipsch La Scala beter laten uitkomen.
Ook werden de door Jitze en Willen nog meegebrachte KR monoblokken van schrik niet, 80 KGulden aangesloten. Een wat koude douche vond ik deze. Ik hoorde duidelijk weer een solid state achtige sound, bah! Hoe kan dit door een fabrikant worden gemaakt die ook prachtige triodes maakt? En die prijs... Oh ja, de opmerkingen dat de versterkers toch minstens 15 uur warm moeten draaien voor je echt kan beluisteren ..... ja, ja,..........

Mannen en vrouwen (waarom niet?) buizenzelfbouwers, ik kan jullie mededelen: echte buizen zijn de real thing! Blijf op het rechte smalle pad.....

Ik had een fantastische dag. Frits, bedankt voor je gastvrijheid en verzorging. En ga a.u.b. nog lang door met dit werk....
De La Scala zonder doekfrontje en in lichte houtkleur. Dit vind ik optisch de mooiste. Ik hou niet van doekjes, ik wil de techniek zien! Ja, ieder heeft recht op zijn eigen afwijking.....
foto: audio import.
*
De moraal: Een paar La Scala's mochten bij mij de voorkant van de kamer wel sieren. Ik heb nog maar weinig luidsprekers gehoord die ik eventueel wel zou willen uitwisselen voor mijn eigen SOTA's. Een enkele Avalon, Wilson gaven mij ook een prettig gevoel. Maar als ik nu een zak pegels zou hebben te besteden aan een luidsprekersysteem, zou ik met een veel te hoge maximale snelheid naar Audio Import scheuren. En voor vele jaren luisterplezier een paar La Scala's ophalen. Nou ja, figuurlijk gesproken dan. Het gekke is dat de meest avontuurlijke luidspreker aanmerkelijk voordeliger is dan de andere genoemde...

Ben je liefhebber van kleine maar o zo mooie triode single ended versterkers, en zoek je een ideale partner voor deze. Maak eens een afspraak met Frits. Neem je versterker en favoriete plaatjes mee en..... verbaas je. Ik ben behoorlijk onder de indruk geraakt.
Kijk ook eens op de Site van Audio Import. Klik door naar de Heritage serie. Daar vind je veel over de geschiedenis van de Klipschen.  
www.audioimport.nl